Pleio

Engels | Nederlands
Menskracht

Menskracht

Inspiratie en ontwikkeling van professionele passie en talent

 3.7/5 Sterren (3)

Gerelateerde blogs

Ben ik een schaap als ik met e-portfolio aan de slag ga?

Ben ik een schaap als ik met e-portfolio aan de slag ga?

E-portfolio zal zo worden doorontwikkeld dat je...
Duurzame inzetbaarheid: van droom naar werkelijkheid !

Duurzame inzetbaarheid: van droom naar werkelijkheid !

Het A+O fonds Gemeenten wil een Loopbaanplein...
Samen uit de crisis: menskracht is de focus voor oplossingen!

Samen uit de crisis: menskracht is de focus voor oplossingen!

Er zijn organisaties en regio’s die zich nog niet...

Tijd voor de eerlijke dialoog met jezelf?!

    Henk Thielens
    Door Henk Thielens in de groep Menskracht 1380 dagen geleden

     0/5 Sterren (0)

    image

    Als je deze vraag met ja beantwoordt dan moet je deze blog zeker lezen want dan zul je herkenningspunten zien. En als je de vraag met nee beantwoordt? Ja, misschien loont het toch en wordt je geïnspireerd om in actie te komen.   

    Als we waarde willen toevoegen dan kunnen we niet alleen waarnemen wat er gebeurd en hard roepen wat er goed of slecht is, of ons ergens tegen afzetten. Nee, dan zal er niet zo snel iets veranderen en dan geldt het gezegde: “Iedereen deed zijn plas en alles bleef zoals het was!”

    Maar als we nou eens naar binnen kijken en met onszelf een eerlijke dialoog aangaan ? Kunnen we als we reflecteren veranderen?  Ja, ik denk dat het kan. Maar alleen als we eerlijk zijn en met ons gevoel ergens voor open staan en het dan echt zelf willen. Dan kunnen we autonoom en zelfstandig afwegen en beslissen. Dat is een groot goed. Want in de buitenwereld hebben we die vrijheid vaak niet. 

    Soms hebben we niet in de gaten dat de wereld om ons heen heel snel verandert. In bedrijven en bij de overheid wordt bezuinigd of gereorganiseerd. En wat vandaag nog zeker en vast leek komt dan ineens op ‘losse schroeven’ te staan. En als het je raakt dan komt het heel dichtbij en dat is natuurlijk niet prettig.  "Ik had wel iets aangevoeld, maar stilletjes gehoopt dat het mij niet zou raken". En wat nu als ik  straks heel ander werk moet doen of zelfs werkeloos ben? Wat dan? Heb ik dan iets aan kreten als duurzame inzetbaarheid, employability en zelfsturing ?

    Ja, dan is het te laat. Dan heb ik crisis. Want hoe moet ik dan rondkomen? Waarom moet het mij overkomen?  Waarom moet ik afscheid nemen van het vertrouwde? Wat betekent het voor mijn  privé-omstandigheden?  Wat dan? Heb ik dan echte vrienden die me helpen? Zullen ze tijd voor me hebben en me terzijde staan? Hoe kan ik me herpakken?

    Waarom zou het zover moeten komen? Is er geen list te bedenken?  Kan ik mijn tijd niet beter benutten om een alternatief te bedenken? Iets waardoor ik het tij kan keren?  Waarom maak ik eigenlijk zo weinig werk van mijn carrière-ontwikkeling?  Maak ik wel de juiste keuzes? Zorg ik dat ik voldoende in balans ben? Dan zou ik meer kunnen sturen om mijn toekomst mee te bepalen. Maar is dit wel allemaal realistisch? Of is het prietpraat?  Oké, ik vul het nu niet in en parkeer het gewoon effe......

    Zeker is dat als ik zelf helemaal niets doe en mijn kop in het zand steek dan red ik het niet meer.  Och, een leider met status en aanzien hoef ik toch niet meer te worden. Kan ik er niet gewoon mee leren leven? Ja, dan is het goed zo.

    Of knaagt er toch van binnen iets? Wil ik dit eigenlijk al heel lang niet meer ?  Die permanente onzekerheid. Wat zou er gebeuren als ik meer kracht zou hebben?  Zou ik me dan prettiger en gelukkiger voelen?  

    Maar dan moet ik wel iets gaan doen. En misschien ergens in investeren. Ja, ohne Fleiss kein Preis ! Misschien moet ik het oude loslaten, want dit beperkt me om een andere weg in te slaan. Maar wil ik dit wel echt? Iets geheel anders, is dat wel iets voor mij ? Ben ik er wel van overtuigd dat ik weet wat het beste is? En weet ik wat mijn mogelijkheden zijn?  Durf ik het heft meer in eigen handen te nemen? Maar als ik het zelf nu niet doe, wie zou het dan voor mij doen?

    Als ik met andere mensen die in hetzelfde schuitje zitten er over zou praten zou mij dat helpen? Zouden zij aanvoelen en begrijpen wat ik nu voel en beleef ? Maar durf ik mij wel bloot te geven? Wat weten zij van mijn situatie ? Durven zij hun innerlijke gevoelens en gedachten prijs te geven? En zitten zij ook vaak niet alleen maar de schone schijn op te houden? Waarom zouden ze iets voor een ander doen? De harde realiteit is toch: ieder voor zich en God voor ons allen. Maar als ik niemand vertrouw dan zal ik helemaal alleen mijn eigen weg moeten gaan. Wat ik dan nu al weet is dat het vallen en opstaan zal worden. Houd ik dat vol? Heb ik wel de kracht die nodig is? Zou ik mijn vrienden niet moeten inschakelen? Nee, natuurlijk niet zoiets oppervlakkigs als Facebook! Nee, daar heb ik helemaal niets aan, want dat is alleen maar uiterlijke vertoning.

    Kan ik toch niet op een of andere manier mensen vinden die ik vertrouwen kan en die een beetje bij mij passen? Als ze er zouden zijn en mij af en toe een goed advies zouden geven of een handje helpen, ja, dat zou geweldig zijn!  Maar waar vind ik die? Mijn collega’s? Nee, daar zitten er genoeg bij die ......... Ja en die professionals dan? Nee, met alle respect. Als puntje bij paaltje komt heb ik daar natuurlijk helemaal niets aan. Ik weet uit ervaring dat als ik iets wil wat niet in hun straatje past dan komen ze met procedures, regels, psychologische testen en assessments. Nee. En echt vertrouwen doe ik ze ook niet! Ik weet dat ze primair gedreven worden door wat hun opdrachtgever wil. Ze spannen zich in en worden er goed voor betaald. Ja, voor niets gaat de zon op !

    Maar hoe doet een ondernemer dat nou? Die moet toch gewoon alles zelf regelen en helemaal op eigen benen staan. Wat doet die om vooruit te komen?  Zou ik niet een beetje ondernemer kunnen worden?  Maar is die stap niet veel te groot? Nou ja, als ik nu eens net doe alsof ik al ondernemer ben. Helpt me dat? Als ik me nou eens zou gaan verdiepen in wat zij doen en wat zzp’ers zo uniek maakt? Ik moet structuur aanbrengen in mijn gedachten en positie bepalen. Wat zou ik moeten doen?  

     

    Waar sta ik nu?

    Ik moet me heel goed oriënteren zodat ik precies weet waar mogelijkheden zijn en wat haalbaar is.

        

    Waar wil ik naar toe?

     Ik zal de goede richting moeten kiezen en concrete doelen waardoor ik op het pad dat ik moet afleggen steeds een klein beetje vooruit ga.

        

    Hoe bereik ik mijn doelen?

     Ik zal serieus energie en tijd moeten vrijmaken want anders wordt het nooit iets! Ik zal een sociaal netwerk moeten opbouwen van mensen die mij eerlijke feedback geven en iets voor mij kunnen doen. Ja, daar zal ik ook in moeten investeren.  

    Maar als ik er zo over nadenk dan zijn mijn stappen niet uniek. Zou er nou echt niets zijn wat me zou kunnen helpen? En het fijnste zou zijn als ik nooit meer zou hoeven te solliciteren, want daar heb ik sowieso een hekel aan. Het werk moet gewoon een beetje naar me toekomen! Ja, soms hoor ik wel eens dat mensen ergens voor gevraagd worden. Wat doen die dat het zo op hen afkomt? En als ik het hen nou gewoon eens zou vragen? Maar zouden ze het wel echt willen vertellen? Zouden ze hun geheim willen delen? Ja, je hoort wel eens dat door het internet kennis en informatie sneller gedeeld wordt. Maar als puntje bij paaltje komt dan zijn we toch allemaal elkaars concurrenten. En waarom zou je iets voor niets weggeven?  Nee, er zijn natuurlijk wel een paar idealisten. Van die geiten wollen sokken types die de wereld willen verbeteren. Die doen iets niet omdat ze er voor betaald worden, maar omdat ze ergens in geloven. Die helpen de wereld vooruit, maar het zijn er zo weinig. Ja, die denken niet in termen van ouder en kind, baas of ondergeschikte, maar meer van uit …….ja waar halen ze die houding vandaan? Zit het niet gewoon in hun genen? Nelson Mandela? Die was bij leven al een icoon. Waarom? Ja, hij was een toonbeeld van onverzettelijkheid die vasthield aan zijn idealen. Hij heeft veel betekent en veranderd. Maar heb ik daar iets aan? Hij was toch ook maar een gewoon mens met zijn sterke- en zwakke kanten.

    Ja, als ik er nu zo dieper over nadenk dan zijn er misschien toch meer idealisten dan ik in eerste instantie dacht. Als ik op het internet kijk dan zie ik op allerlei forums mensen die anderen ergens mee helpen of over adviseren. Wat drijft hen?  Meestal zijn ze ergens goed in, of hebben ze ergens veel kennis over. En ze vinden ook echt leuk als ze een ander kunnen helpen.

    Maar ze kunnen iemand alleen helpen omdat anderen iets durven te vragen. Zou ik iemand iets durven te vragen? Ook als ik weet dat de intentie van de ander zuiver is dan vind ik dat niet echt prettig. Want ik moet aangeven dat er iets is wat niet zo goed gaat. Als anderen er een andere opvatting op na houden dan weet ik nu al dat ik moet incasseren. Maar wat als ik die kwetsbaarheid probeer te overwinnen? Want zo wordt ik natuurlijk nooit echt sterker. Ik weet wel dat er balans moet zijn tussen wat ik kan en wat ik wil. Zwakte of kracht zijn uiterlijke verschijningsvormen. Het is wat anderen willen waarnemen. En daarom heb ik niets aan functioneringsgesprekken, beoordelingen, persoonlijke ontwikkelingsgesprekken. Ik heb er mijn buik van vol. Want zo proberen ze je naar hun beeld te modeleren. Bertrolt Brecht had gelijk: ‘Nur die Gedanken sind Frei’. En ik speel het spel gewoon mee. Net als de meeste managers. Die zien het ook als verplichte nummertjes. Wat zouden ze toch gigantisch kunnen bezuinigen als ze daar nou eens mee zouden ophouden. Stop!! Stop!! Waar ben ik nou mee bezig? Ik zit nu alweer helemaal in die buitenwereld en dat houdt me van mijn doelen af.     

    Wat raakt mij nou echt? Ja, ik raak de draad kwijt. Maar dat moet dan maar, want dit past nu beter, het is mijn proces! Waarom doe ik niet vaker dingen die ik echt zou willen doen? Ja, dan zou ik toch meer er over moeten nadenken. Krijg ik daar ruimte voor? Het antwoord ken ik. Maar als ik nou eens helemaal niets vraag en gewoon ga doen ? Ja, ik kan op zijn minst in mijn vrije tijd er mee beginnen. Dan weet ik tenminste of ik er echt energie van krijg. En misschien zien anderen daar ook iets van. Want als ik enthousiast ben dan kan ik misschien een positievere uitstraling krijgen. Die heb ik toch nodig om vooruit te komen. Ik merk nu wel dat zo’n zelfdialoog best veel energie kost en daarom stop ik er maar mee."

    Waarom een zelfdialoog?

    Mijn idee is dat we door vaker te reflecteren en door anderen er in te betrekken meer onszelf kunnen worden en meer kunnen gaan ondernemen. Niet alleen voor jezelf, maar ook voor anderen. Om zo een handreiking te doen zodat we samen vooruit komen. Zou dat niet prachtig zijn? 

    Heb je ideeën hoe we dat zouden kunnen vormgeven, zo’n soort zelfhulpnetwerk (op weg naar ondernemerschap?) dan hoor ik het graag.

    Ik kwam onlangs in contact met een ondernemer die een mooi instrument heeft ontwikkeld dat mij erg aanspreekt en wil jullie deelgenoot maken.

    The Right Thing.  

    Normaal maak ik niet gauw ergens reclame voor. Maar het is echt The Right Thing en ik vond dit zo inspirerend dat ik de film (die 58 minuten duurt) helemaal bekeken heb. Maar je kunt natuurlijk ook gewoon naar de eerste drie minuten kijken voor een korte samenvatting over sociaal leren. Tom Oosterhuis noemt zijn methodiek Mevolution. Het is een persoonlijk dossier met heel veel handige functionaliteit dat je in staat stelt om alleen, of samen met anderen te reflecteren over ideeën, doelen, keuzes en prestaties. Je kunt delen met personen die je vertrouwd en waar je misschien op projectbasis (als startende ondernemer samen) iets mee zou willen doen. Wat je ambities, interesse, kennis en kunde is kun je online verzamelen en bewaren. Er kunnen teksten, documenten, afbeeldingen, multimedia bestanden, presentaties en hyperlinks in je dossier zitten. Het is een vormvrije demonstratie van wat je doet en de activiteiten die je alleen, of samen met anderen ontwikkelt. En je kunt het ook als een profilering zien, een aparte vorm van personal branding. Afhankelijk van de keuzes die je maakt kunnen anderen (beperkt) inzage krijgen en op basis van rechten en rollen kan informatie worden getoond, of juist worden verborgen. 

    Het is een mooie tool, maar je kunt natuurlijk ook iets anders kiezen. 

    Als je meer wilt weten kijk dan eens naar de filmpjes op de website. Ik kan de film van Tom Oosterhuis (scenario en regie) warm aanbevelen. Hij maakte die over de unieke onderwijsaanpak van de Jazz- en Musicaldans Opleiding van de Amsterdamse Hogeschool voor de Kunsten: Sociaal Ontwerpend Leren. Volgens voormalig artistiek leider Eddi de Bie -artistiek leider van 2003-2013- zou de naam "Urban en Contemporary Muziektheater Opleiding" beter op zijn plaats zijn. De film laat zien waarom die naam er toe doet en wat het verband is met Sociaal Ontwerpend Leren.

    Zijn er mensen die enthousiast worden en in cocreatie met de thematiek aan de slag zouden willen gaan? Wat zouden uitgangspunten kunnen zijn?

    Het vullen van het Persoonlijk Dossier zou niet tot extra werk moeten leiden en zou zo min mogelijk energie moeten kosten. We zouden daar slimme functionaliteit en hyperlinks naar handige sites voor kunnen bedenken en handige tools voor kunnen maken waarin je (belangrijke) zaken zet die je snel kunt bijwerken. Er is natuurlijk allerlei open sourcesoftware die gebruikt zou kunnen worden en ik ken een applicatie waar al een androidapp voor bestaat die gebruikt kan worden. Hierdoor kan het een dagelijkse routine worden. Net als de mail die je op momenten dat je even tijd hebt, bijvoorbeeld als je onderweg bent, even bijwerkt.   

    Het zoeken naar toegevoegde waarde en praktisch nut moet centraal vooral staan want het is de persoon zelf die het vult en opmaakt omdat hij/zij er door gemotiveerd wordt. Daar zou je de aan te bieden functionaliteit zoveel mogelijk op moeten aanpassen.

     

     131018 The Right Thing from dance-music-theatre on Vimeo.

     

    Reageren is alleen mogelijk voor aangemelde gebruikers