Pleio

Engels | Nederlands

in memoriam van Harry

    Wim Pelgrim
    • iedereen (publiek zichtbaar)
    • 548
    Door Wim Pelgrim 2455 dagen geleden Reacties (4)

     0/5 Sterren (0)

    Acht jaar heb ik gestudeerd om dierenarts te worden. Het is lang geleden en ik heb nooit gepraktiseerd als dierenarts. De praktische kennis over het beter maken van zieke dieren is diep weggezonken. Mijn kinderen zijn het er ook niet mee eens dat ik mezelf nog steeds dierenarts noem.

    Twee jaar geleden kwam Harry aan lopen. Hij was jong, een kitten nog en totaal niet onder de indruk van onze hond en onze katten. Met al die beesten in huis hadden we geen behoeft aan nog een kat. Maar tegen Harry’s jeugdige enthousiasme waren we niet opgewassen. Hij gooide het leven van onze andere drie gezapige katten volledig overhoop en verstoorde hun wankele onderlinge evenwicht. Daarom was Harry niet altijd geliefd, niet bij zijn soortgenoten en niet bij mij.

    Zaterdag drie weken geleden, ging om vijf uur in de ochtend de telefoon. Het was de politie,  of ik soms een rode kat had. Hij was net aangereden door een taxi en lag nu voor dood in de middenberm van de Spuiboulevard. Mijn telefoonnummer zat in het kokertje, dat aan de halsband hing. Snel trok ik een ochtendjas aan, bij de voordeur een paar laarzen aangeschoten en in een looppas naar de Spuiboulevard. En ja, op de door de politie aangegeven plek, lag een rode kat in het gras naast een boom. Het was Harry. Ik tilde hem op, hij spinde een keer en bewoog nog even met zijn kop.

    Het enige waar ik aan kon denken, toen ik met het slappe en koude kattenlijf in mijn armen terug naar huis liep, was ‘als ik thuis ben leg ik hem in een mandje, vlak bij de kachel en dan komt het allemaal wel goed’. Toen ik thuis aankwam, was Harry al dood.

    De harmonie tussen de overgebleven katten is zich langzaam aan het herstellen. Er wordt niet meer in huis geplast. Maar het evenwicht in mijn hoofd is nog lang niet terug. Het verdriet over de lieve dode Harry wordt verstoord door schuldgevoel over de hernieuwde rust in huis.  Ik haat taxichauffeurs, die veel te hard rijden. Waarom treedt de dierenpolitie daar niet tegen op? En ik haat zogenaamde dierenartsen. Mijn dierenartsendiploma is definitief verdwenen in de prullenbak. Mijn kinderen hebben natuurlijk helemaal gelijk.

     

     

    Reacties

    Volgorde van reacties: Aantal: Automatisch laden:
      • Franciscus Roorda
        Franciscus Roorda 2431 dagen geleden

        Zeker ontroerend geschreven. Sterkte Wim. ja, er wordt te hard gereden, een kat kun je ontwijken als je normaal rijdt. Gister weer een dood konijn langs de snelweg, beest kan er niets aan doen, wij vinden het niet nodig onze hobby af te rasteren... Voel me als medeweggebruiker schuldig.

        • Martin Krouwer
          Martin Krouwer 2450 dagen geleden

          Wat een nare ervaring, máár bovenal wat een mooi geschreven verhaal Wim. Dank je wel daarvoor. Ontroerend.

           

          • Wim Essers
            Wim Essers 2452 dagen geleden

            Wim, uit het leven gegrepen en het zegt zo veel. En ja, ik snap je verwarring. Soms is "onrust" in je hoofd nodig om alles later beter te begrijpen ;-) Geniet van het moment dat je "Harry" omarmt hebt en deel (irl/virtueel) van je gezin hebt gemaakt. Sommige dieren hebben ruimte nodig net als mensen. Geen vaste stramien maar doen waar je zelf zin in hebt dit alles met de allerbeste bedoelingen.

            Kortom: Sterkte en enjoy the good moments;

          • Anna Pastor
            Anna Pastor 2452 dagen geleden

            Mooie blog Wim, heel veel sterkte met het verdriet om Harry!

          Reageren is alleen mogelijk voor aangemelde gebruikers