Pleio

Engels | Nederlands
Menskracht

Menskracht

Inspiratie en ontwikkeling van professionele passie en talent

 3.7/5 Sterren (3)

Gerelateerde blogs

Duurzame inzetbaarheid: van droom naar werkelijkheid !

Duurzame inzetbaarheid: van droom naar werkelijkheid !

Het A+O fonds Gemeenten wil een Loopbaanplein...
Selfrevolution en Empathic Things: bedreiging of doorbraak?

Selfrevolution en Empathic Things: bedreiging of doorbraak?

 Steeds vaker integreren mensen technologie in...
Tijd voor de eerlijke dialoog met jezelf?!

Tijd voor de eerlijke dialoog met jezelf?!

Als je deze vraag met ja beantwoord dan ben jij...

Jong van Geest? Heeft dat toekomst?

    Henk Thielens
    • iedereen (publiek zichtbaar)
    • 228
    Door Henk Thielens in de groep Menskracht 1670 dagen geleden

     0/5 Sterren (0)

    imageIn het huidige cultuurpatroon zie je door de snelheid en dynamiek in leefpatronen en de invloed van  reclame en commercie veel oppervlakkigheid. En uiterlijke verschijning is ook heel belangrijk. Verpakking in plaats van inhoud. En als gekozen wordt in het ruime aanbod dan heeft nieuw, jong, mooi, intelligent en sexy een straatlengte voorsprong. Oud en grijs roept snel het beeld op van verval en eigenzinnigheid. Als je in organisaties rondkijkt dan zie je dat er een disproportionele vertegenwoordiging is van mooi jong en oud grijs. Hoelang zal dit nog duren? En zal dit wel goed gaan? Mooi jong kan leuk en modern zijn, maar het overheersende cultuurpatroon is nog altijd overwegend hiërarchisch. En de nieuwkomer wordt er nou ook nog net op geselecteerd om zich aan te passen in wisselende omstandigheden en wordt zo heel snel gesocialiseerd om bestaande machtsverhoudingen en cultuurpatronen te bevestigen. En dan maakt het al gauw niet meer uit of je ergens kort of langer werkt. Dan hoor je vroeg of laat de vraag: “Wordt het niet eens tijd dat je van werk verandert?” Dan kan er door je hoofd schieten: “Hebben ze nu al weer ‘frisse wind’ nodig? Dit is toch gewoon een herhaling van zetten!” Als je dan ook nog hoort dat ze willen reorganiseren dan wordt het soms moeilijk om gemotiveerd te blijven, of je nou jong of oud bent. Jong kan dan zelfs oud van geest worden. Want zij hebben nog weinig bereikt en moeten nog een lange weg gaan. En ze kennen de ‘klappen van de zweep’ nog niet.    

    Je kunt er natuurlijk niet echt warm of koud van worden. Maar dan nog…. Is het niet goed om je eens af te vragen wat het met jou zou doen? Ja, stel je die vraag eens echt. Doe ik mijn huidige werk graag? Krijg ik er voldoening uit? Heb ik drive? Of heb ik in mijn hart al afscheid genomen?
    Als dat zo is dan kun je van geluk spreken dat ze nog geen slim apparaatje hebben uitgevonden dat mentaal verzuim kan meten. Ja, ik stel me dat voor dat er een infrarode sensor op je mobiele telefoon zit die ieder kwartier meet dat je mentaal afwezig bent en het als big data ergens opslaat. Technisch kan dat beslist al. Ja, zoiets zou heel bedreigend kunnen zijn. Wat voor beeld van de organisatie zou dat opleveren?  Zou je als je die data ziet niet gaan schrikken en denken: “Is het zo erg? En wat een geluk dat ik binnenkort met pensioen kan.”  
    Ja, tegenwoordig zitten ze door de hoge werkeloosheid ook nergens meer op iemand te wachten. Jong, intelligent en mooi opent deuren en zo kom je met een beetje geluk binnen. Maar oud, gepokt en gemazeld gooit ze heel snel weer dicht en dan kan het 'benauwd' worden.  

     
    Sla ik nou te ver door? Ben ik irrationeel? Ja, perceptie wordt gekleurd door gevoelens. En ik heb door de tijd geleerd te accepteren dat dingen zijn zoals ze zijn. Want wie weet nou precies waarom het nu zo loopt? Iedereen met gezond verstand weet dat het eigenlijk anders zou moeten. Ja, ik kan alleen stoom afblazen en zo heeft een gesprek met anderen ook geen enkele zin. Ik sta 'geparkeerd'.  I had a dream. Die hadden vroeger veel mensen. Ja, maar als ik geen droom meer heb hoe kan ik dan nog ergens naar toe werken? Ja, dat kan wel, maar ik loop nu over 'platgetreden paden'. Wil ik dat zo nog wel?
    Maar nu ik er zo over nadenk… Er is wetenschappelijk bewijs dat mensen die uit eigen keuze hardop voor zichzelf bepaalde acties, of gedragingen uitspreken, dat die er meestal daadwerkelijk iets aan gaan doen. Denken en spreken over verandering is blijkbaar een goede voorspeller van daadwerkelijke gedragsverandering.

    Maar ik sta er eigenlijk helemaal niet op te wachten. En ik heb ambivalente gevoelens. Aan de ene kant zie ik het licht en aan de andere kant de duisternis. En ik weet dat ik altijd uit die twee moet kiezen. Een troost is dat anderen dat ook moeten doen. Alleen praten zij er niet graag over. Mijn ik zegt mij ook dat ik steeds mijn grenzen moet verleggen en bewaken. En dat ik mij het beste kan verdedigen met ‘ja maar’. Is er een andere keuze? Wat moet ik met die welgemeende adviezen?  Hebben zij weleens echt geprobeerd om zichzelf te veranderen? Je ziet meestal dat ze hun goede voornemens nooit langer dan een paar weken vol houden. En het kind in mij roept: “Wat is de beste verdediging? Ja, aanvallen”. En de tegenargumenten die schud ik dan zo uit mijn mouw. Zo doen we dat toch allemaal! Ja, zo zorgen we voor balans en evenwicht. Dat zijn de normale reflexen in het dagelijkse leven.  Als ik kijk naar de lichaamstaal en de non verbale reacties dan zie ik vaak duidelijk dat ze gewoon staan te liegen. Of dat ze eigenlijk heel iets anders hadden willen zeggen. Ik moet ook lachen als ze over cultuurverandering beginnen. Dan word ik soms wel een beetje kregel. Want die verandering begint altijd bij de ander. Bij mij dus! En dan die afgezaagde slogans: “Alle neuzen in dezelfde richting!”.  Waarom zie ik dan spontaan beelden van in het gelid marcherende Noord-Koreaanse soldaten?  

    Stop. Dit is een doodlopend spoor. Ja, maar emotionele intelligentie is vaak ver te zoeken. Iedereen ziet het en voelt feilloos aan wat er mis is. En heeft ook zijn eigen strategie om er mee weg te komen. Ja, dat en dat softe gedoe is in feite het keiharde spel om de knikkers. En dan zijn er altijd winnaars en verliezers. And the winner? He takes it all…. Ja, ze constateren dan dat ik star ben. Te weinig veranderingsbereid. Of ze zeggen dat er te weinig draagvlak is. Maar verandert daar iets mee? Hoe je iemand intrinsiek kunt motiveren daar hebben ze echt helemaal geen verstand van. Ze begrijpen wel dat macht in het dagelijks handelen wordt gereproduceerd en dat ze door de koude conflicten onvoldoende kunnen scoren. En daarom zetten ze er gewoon een paar op een andere plek. Ja en dan begint het spel pas echt!      

    Zou dat nou niet anders kunnen? Ja ik hoor hem al: “Verander de wereld en begin bij jezelf.” Die kan ik ook bijna niet meer horen! Maar stel nou dat ik toch eens er in mee zou gaan. Voordeel is dan dat ik zelf kan sturen en beslissen. En ik kan klein beginnen en mijn eigen tempo bepalen en de ruimte nemen die ik nodig heb. Ja, ik moet daar toch eens goed over nadenken. Het herinnert mij aan iets wat Bert Bloem daarover gezegd heeft.

    Waar begin je?

    Simpel gezegd gaat het om het volgende:

    • Krijg inzicht in jezelf. Word je bewust van je gedrag in diverse situaties en word opmerkzaam op hoe effectief het is en of het anders kan.
    • Vertaal dit inzicht naar je werk en trek conclusies. Hierdoor krijg je zicht op je inzet, inzetbaarheid, prestaties en ontwikkelpunten.
    • Kom in actie en stel je gedrag bij. Zet bewust stappen om de manier waarop je je werk doet beter af te stemmen op je eigen kennen en kunnen, en je persoonlijkheid.

    Wat belemmert je om eens goed naar jezelf te kijken en na te denken over hoe jij je werk doet? Denk eens na over wat je wilt en over wat anders zou kunnen. Niet straks of pas als je daar of daar bent, maar nu.
    En wat als je denkt: ik wil of hoef niet. Of: waarom zou ik veranderen? Ik heb het prima naar mijn zin. Realiseer je dan goed waarom je het nu zo naar je zin hebt. Welke factoren bepalen je succes, je plezier in je werk, je motivatie? Besef wat je hebt en waarom je zo tevreden bent. Kijk goed wat je moet doen om te zorgen dat je tevreden blijft. De wereld van vandaag is immers niet die van morgen.

    Drie tips

    1. Vergeet even de lijn tussen werk en privé. Denk eens na over al die beslissingen en verantwoordelijkheden die je hebt in je privéleven en hoe je daarmee omgaat. Waar zit verschil in de wijze waarop je je daar gedraagt en verantwoordelijkheid neemt voor je eigen gedrag en consequenties, en de wijze waarop je dit doet in je werk? Mogelijk verbaas of verwonder je je over jezelf en het verschil in gedrag en verantwoordelijkheid nemen. Of je komt tot de conclusie dat er eigenlijk geen verschil is. Probeer verschillen te begrijpen en te verklaren en zie of het anders kan en zo ja, hoe.
    2. Ga in gesprek. Verzamel informatie over hoe anderen je zien. In je werk, thuis, in besturen, op de sportclub, in de kroeg ... Kijk hoe de beelden overeenkomen of juist verschillen. Trek conclusies en denk na waarom je in de ene situatie verantwoordelijkheid neemt en in de andere juist niet. Vooral gesprekken hierover met je collega’s en leidinggevende kunnen hierbij verhelderend zijn.
    3. Maak een vertaling naar je werk. Trek conclusies uit de verzamelde informatie, maak een vertaling naar je directe werksituatie. Kijk of je, op basis van het nu verkregen inzicht, je werk anders kunt aanpakken of inrichten, zodat je dit op een manier gaat doen die (nog) beter bij je past. Dat hoeven geen grote dingen te zijn, maar juist kleine, overzichtelijke zaken. Bijvoorbeeld: stel je gedrag bij, verander de volgorde in het werk, de wijze waarop je afstemt met collega’s, je agendabeheer, je opstelling in een werkoverleg of de manier waarop je overlegt met je direct leidinggevende. Het zijn kleine stapjes waar je zelf de baas over bent. De beweging die je inzet, bepaalt de richting.

    Ondersteuning maakt effectiever

    Hoewel iedereen zelf direct met zijn inzetbaarheid aan de slag kan, kan dit proces veel effectiever, gerichter en duidelijker als het wordt ingezet vanuit een visie op de organisatie en wordt ondersteund door de leiding. Individuele acties kunnen dan immers worden gekoppeld aan de richting waarin de organisatie zich ontwikkelt.
    Ook kunnen ePortfolio's sterk ondersteunend zijn, vooral waar het gaat om inzicht in jezelf te krijgen. Een ePortfolio is een online dossier waarin je zaken kunt bijhouden die relevant zijn voor je reflectie op je werk en loopbaan, zoals diploma’s, ervaringen, ambities en talenten.
    Met ePortfolio's kun je niet alleen gegevens verzamelen en jezelf presenteren. Het is ook voorzien van tests en oefeningen die je zicht geven op jezelf. Dit helpt je om stil te staan bij wie je bent, wat je kunt en wat je wilt.
    Daarnaast kan een permanente zakelijke dialoog op basis van gelijkwaardigheid een grote bijdrage leveren aan de kwaliteit van het proces en de effectiviteit van de resultaten.

    Over dit 'echte gesprek' zal ik later in een volgende blog meer vertellen. 

     

     

     

     

     




     




    Reageren is alleen mogelijk voor aangemelde gebruikers