Pleio

Engels | Nederlands
Young@Heart

Young@Heart

Netwerk van VenJ-ers en BZK-ers met wat meer (dienst)jaren en ervaring

 4/5 Sterren (1)

Gerelateerde blogs

Gaan met die baan 2015

Gaan met die baan 2015

Op 16 april 2015 vond de 3e editie plaats van...
Het zinkende schip

Het zinkende schip

Wat gebeurt er als je het besluit neemt dat je...
De kleine lettertjes

De kleine lettertjes

Wat gebeurt er als je het besluit neemt dat je...
Over de Vendrikregeling, of: plast er iemand naast de FPUpot?

Over de Vendrikregeling, of: plast er iemand naast de FPUpot?

Alle collega’s die nu 63 jaar zijn of ouder:...

Toekomstmuziek

    Max Kommer
    • iedereen (publiek zichtbaar)
    • 61
    Door Max Kommer in de groep Young@Heart 867 dagen geleden

     0/5 Sterren (0)

    Vertrekken noodt tot terugkijken en weemoed, vooral als je het met gemengde gevoelens doet. Maar dat vind ik niets voor deze blog. En gelukkig hoeft dat ook niet. Vertrekken is immers -meestal- ook een begin. Van een reis, van een nieuw leven.

    De afgelopen maanden ben ik steeds meer met dat nieuwe begin bezig geweest (waarbij het trouwens ook wel hielp dat ik vanwege de verhuizing naar de nieuwbouw al afscheid had genomen van heel veel papier). Ik heb eerst eens op een rijtje gezet wat ik zou willen gaan doen in al die vrije tijd die ik "terugkocht" door niet meer in loondienst te zijn. Lezen, natuurlijk. En reizen. Naar verre bestemmingen maar ook in eigen land. Meer tijd doorbrengen met vrienden, en misschien ook wel familie. Net wat meer tijd besteden aan mantelzorg. Allerlei klusjes in huis doen. M’n foto's van de afgelopen 40 jaar digitaliseren. Een paar artikelen schrijven, en misschien wel een boek.

    De dingen, dus, die ik ook al tijdens vakanties deed, en op losse vrije dagen. En die ik vooral niet deed op vrije dagen waarop ik thuis bleef, omdat dan de tijd zo gemakkelijk door mijn handen glipt. Ik ben daarom eens anders gaan kijken. Op een rijtje gaan zetten wat ik graag zou willen bereiken, welke bijdrage ik aan de samenleving zou kunnen leveren met wat ik aan kennis, ervaring en talent in huis heb. Waar ik echt plezier aan beleef, en waarom.

    Wat daarbij hielp, was dat ik via het A+O-fonds Rijk net de “Training Krachtkaart” had gedaan, gericht op het ontdekken van je “persoonlijke missie". Daarin stond de vraag centraal, waarom je doet wat je doet. En terwijl ik die aanvankelijk erg had beantwoord vanuit de gedachte dat dat iets zou moeten zijn wat met mijn werk te maken had, was ik steeds meer tot het inzicht gekomen dat het er om ging, te kijken in hoeverre mijn werk wel aansloot bij wat ik met / in mijn leven wilde. Met als conclusie dat ik mede door mijn werk wel een kijk op en zelfs een soort missie in het leven had ontwikkeld, maar dat een baan, in elk geval mijn baan, eigenlijk niet meer de ideale manier was om daar werk van te maken. En zeker niet de enige.

    En zo kwam ik tot de conclusie dat ik een deel van mijn tijd -zeg drie, vier dagen per week- zou willen besteden om de wereld te verbeteren. Meer concreet, om een steentje bij te dragen aan het verder ontwikkelen en borgen van de reëel bestaande rechtsstaat. Op een redelijk abstract niveau, omdat dat past bij mijn persoon, opleiding en netwerk. Maar ook heel praktisch. Misschien wel zo praktisch dat het moeilijk is nog een verband te leggen met de hoge idealen van de rechtsstaat, ook als je die vertaalt in wat mensen echt raakt. Maar dat doet er niet zo toe - als het voor mij maar klopt, als wat ik doe maar bij mij past.

    Vervolgens ben ik gaan praten. Met collega's, dichtbij en verder weg. Met mensen uit mijn bredere netwerk. En dat leverde heel veel op. Felicitaties met mijn besluit, soms gecombineerd met de verzuchting "Wat een heerlijk idee, ik wilde dat ik dat kon doen". Suggesties voor hoe ik als zzp-er aan de slag zou kunnen gaan, of geassocieerd met organisaties waarmee ik affiniteit heb. Maar ook inhoudelijke bevestiging, in de vorm van gesprekken over activiteiten en onderwerpen waar ik misschien mee aan de slag zou kunnen en die maatschappelijk relevant zouden kunnen zijn. In een paar gevallen zelfs zo concreet dat er afspraken uit voortvloeiden om gauw eens verder te praten over wat ik concreet zou kunnen doen. Eens wat dingen uitzoeken voor iemand die een boek aan het schrijven is over een onderwerp dat mij na aan het hart ligt - wie weet op wat voor spoor mij dat weer brengt. Een business case uitwerken voor een programma dat detentie effectiever moet maken in termen van verminderen van criminaliteit - iets wat mij betreft sterk aansluit bij het verbeteren van de reëel bestaande rechtsstaat.

    Volgens mij zit er muziek in mijn plannen voor de toekomst. En dat brengt me meteen op een paar ideeën. Zal ik weer zangles gaan nemen? Een koor zoeken? Een projectje opzetten om zo nu en dan met mensen uit het verzorgingshuis waar mijn tante woont, concerten te bezoeken?

    MK, 22 juli

    Reageren is alleen mogelijk voor aangemelde gebruikers