Pleio

Engels | Nederlands

Het Rookgordijn

    Menno Karres
    • iedereen (publiek zichtbaar)
    • 88
    Door Menno Karres 2062 dagen geleden Reacties (2)

     0/5 Sterren (0)

    De laatste maanden was er weer veel gekakel over de nieuwe aanbestedingswet. Onze overheid is al lang de weg kwijt op het hellende aanbestedingsvlak.


    De hele overheid? Nee, in een paar uithoeken wordt wel creatief en ondernemend regie gevoerd op overheidstaken. Bij Rijkswaterstaat doen ze echt hun best. Daar wordt met Best Value Procurement, prestatiecontracten en Systeemgerichte Contract Beheersing (SCB) een serieuze stap gezet in de richting van toonaangevend opdrachtgeverschap.

    Hoe komt dat toch? Waarom is de overheid niet in staat zoiets eenvoudigs als inkoop effectief en efficiënt te organiseren?


    Vooralsnog houdt de politiek de verdeelde overheid van onze Bataafse bananenrepubliek aan de Waddenzee in stand: een minister wordt je niet zomaar, en als er dan geen groot, dik en dichtbevolkt departement is om te besturen dan is er geen eer aan te behalen. Minder ambtenaren, zaken eenvoudiger maken, een slanke overheid, sterke regie? Laat me niet lachen... politici noch ambtenaren hebben daar baat bij. Lees het prachtige boek van Hovestadt er maar eens op na (Concern over het Rijk of het Concern Rijk, ISBN 9789012119528).

    Onze risicomijdende nondernemende overheid bepaalt niet WAT er moet gebeuren (dat kunnen ze namelijk niet) maar schrijft vooral voor HOE zaken moeten worden gedaan. En dat kunnen ze ook niet, tot grote vreugde van de leveranciers die de opdrachten onderling verdelen en meerwerk claimen nog voor de inkt van het contract is opgedroogd. Of het nu om complexe IT projecten gaat, of om eenvoudiger jongensspeelgoed zoals pistolen en straaljagers.

    De Europese richtlijnen zijn nog niet klaar, en zeker niet helder en eenvoudig. Nederland heeft een kans om een SMART implementatie van die richtlijnen te organiseren. Een kans om de economie van het MKB te stimuleren. Maar daar heeft niemand baat bij, dus wordt de complexiteit (het rookgordijn) vergroot.
    Voor advocaten, aanbestedingsdeskundigen en hordes adviseurs betekent de nieuwe aanbestedingswet: werk aan de winkel, rook in de schoorsteen, brood op de plank (met dik hagelslag).

    Jammer voor die innovatieve ondernemertjes die juist concurrentie wilden aangaan door met allerlei leuke tools en trucs om aanbesteden transparanter, objectiever, niet-discriminerender, efficiënter en doelmatiger te maken. En die 34 miljoen voor het verplichte nummer TenderNot, die zijn toch ook opgesoupeerd door externen? Complexiteit is goed voor de economie!

    Innovatie is leuk voor de overheidsborreltafel. Er gaat niets boven de zekerheid van een fijn rookgordijn.
    ©2012 Menno Karres

     

    Reacties

    Volgorde van reacties: Aantal: Automatisch laden:
      • Edo Plantinga
        Edo Plantinga 2060 dagen geleden

        Eens met @Willem Kossen. Het is eenvoudig om de problemen aan te wijzen, maar de overheid is meer gebaat bij oplossingen dan bij probleemanalyses. Dat er mogelijkheid tot verbetering is bij aanbestedingstrajecten is wel duidelijk denk ik.

        Ik doe vast een voorzetje: Laten we eens beginnen met wat meer transparantie. In de VS is het verplicht om alle gegunde opdrachten én alle onderaannemers van die opdrachten (niet onbelangrijk) te administreren in één landelijke database. Laat het vervolgens aan journalisten over om met die data te achterhalen welke ambtenaar tijdens zijn hele carrière toevallig altijd aan leverancier X gunt, hoe veel er achter de strijkstok blijft hangen door onderaannemers en hoe veel geld er uberhaupt naar dat vergeten project Y gaat, waarmee nog nooit resultaten zijn geboekt... Een dergelijk mechanisme stimuleert zelfcontrole en werkt denk ik onder elk aanbestedingsregime.

        Is dat wat? Meer suggesties? @Menno, ik daag je hierbij uit? :)

        • Willem Kossen
          Willem Kossen 2062 dagen geleden

          Je schetst een beeld van een overheid, worstelend met tegenstrijdige belangen, overmatige complexiteit en een flinke dosis onvermogen. Dat beeld is zeker niet onjuist met uiteraard diverse positieve uitzonderingen. Wat ik tof zou vinden is het tevens geven van oplossingsrichtingen, in plaats van enkel ageren tegen de geldverslindende disfunctionele inkoopstuiptrekkingen. een deel van de problematiek ligt juist in de moeite die de overheid heeft om facilitaire (en dus niet core business) processen beter te begrijpen, uit te voeren en te innoveren. daar is immers nooit voldoende beleidsruimte en dus geld voor.

          Het optuigen van processen zoals Rijkswaterstaat heeft gedaan is voor kleinere organisaties vaak helemaal niet haalbaar. De overheidsCAO's laten het in dienst nemen van echt goede professionals niet toe (omdat er elders veel meer te verdienen is). door de sterke scheiding tussen departementen is echte samenwerking ook nog eens heel lastig (wiens minister moet in de kamer uitleggen dat iets niet werkt dat door meer ministeries is geregeld). en de haantjes en hennetjes helpen natuurlijk ook niet.

          Welke oplossingsrichtingen zien je eigenlijk? Wellicht kun je dat als toevoeging op je anderszins prima blogpost nog opschrijven.

        Reageren is alleen mogelijk voor aangemelde gebruikers