Pleio

Engels | Nederlands
Van buiten naar binnen in het ministerie van V&J

Van buiten naar binnen in het ministerie van V&J


 0/5 Sterren (0)

Gerelateerde blogs

Jaarrapport mensenrechten in de EU 2014

Jaarrapport mensenrechten in de EU 2014

In het 2014-jaarrapport van de FRA wordt de...
Acceptatie van homoseksualiteit

Acceptatie van homoseksualiteit

In De acceptatie van homoseksualiteit door...
Gelijke rechten

Gelijke rechten

Voor een groot deel van de 80 miljoen...
Speelruimte voor transparantere rechtspraak

Speelruimte voor transparantere rechtspraak

De samenleving vraagt om meer...

Allochtone Nederlanders

    Hadewych
    • iedereen (publiek zichtbaar)
    • 137
    Door Hadewych in de groep Van buiten naar binnen in het ministerie van V&J 967 dagen geleden

     0/5 Sterren (0)

    Door verschillende ontwikkelingen is de allochtone bevolking van Nederland in de afgelopen vijfentwintig jaar veel heterogener geworden, qua herkomst, qua verblijfsduur en qua rechtspositie. Hierdoor is de mate waarin etnische en andere maatschappelijke scheidslijnen met elkaar samenvallen en elkaar versterken in veel gevallen teruggelopen.

    Het onderscheid autochtoon – allochtoon en het onderscheid westers – niet-westers heeft niet langer dezelfde maatschappelijke relevantie hebben als toen deze begrippenparen werden geïntroduceerd. De houding van Nederlanders tegenover buitenlanders/allochtonen is de afgelopen vijfentwintig jaar wel opmerkelijk constant gebleven.

    Onder een deel van de allochtone bevolking inmiddels een proces van opwaartse maatschappelijke mobiliteit in gang gezet. Hierdoor is de kans kleiner geworden dat op individueel niveau allochtone herkomst een indicatie vormt voor maatschappelijke achterstand. Onder de grotere niet-westerse allochtone groepen is dit het duidelijkst zichtbaar bij de Surinamers, maar ook veel Turkse en Marokkaanse Nederlanders verkeren intussen al lang niet meer in een achterstandsituatie.

    Sinds 2000 is de immigratie naar Nederland vanuit de ‘klassieke’ niet-westerse landen van herkomst – Turkije, Marokko en Suriname – goeddeels tot stilstand gekomen. Door de stagnerende immigratie  en een voortgaande, zij het beperkte, emigratie van ouderen, neemt binnen de ‘klassieke’ groepen het relatief belang van de tweede generatie snel toe. Daardoor verandert dit deel van de allochtone populatie van karakter. Inmiddels groeit zelfs een derde generatie op, die officieel niet meer als allochtoon wordt aangemerkt, maar uiterlijk vaak niet is te onderscheiden van degenen voor wie dit wel geldt.

    Twee op elke drie niet-Nederlandse staatsburgers die zich in Nederland vestigen, komen thans uit een andere lidstaat van de EU. Deze immigranten bevinden zich vaak in een achterstandssituatie, terwijl juist niet-westerse immigranten vaak hoogopgeleide kenniswerkers zijn.

    Discriminatie en moeizame identificatie van allochtonen als Nederlanders spelen nog steeds een rol, voor de ene groep meer dan voor de andere. Dat zou radicalisering in de hand kunnen werken. Radicale jongeren zijn dikwijls als individu teleurgesteld in de samenleving en daardoor voelen ze zich afgewezen.

    Maatschappelijke factoren kunnen weliswaar een voedingsbodem voor radicalisering vormen, maar het gaat daarbij toch vooral om de subjectieve, individuele beleving van die factoren, zoals ervaren discriminatie, achterstelling en bedreiging van de sociale identiteit.

    Reageren is alleen mogelijk voor aangemelde gebruikers