Pleio

Engels | Nederlands

Zallemenut nog een keertje overdoen

    Peter Paul J. Doodkorte
    • iedereen (publiek zichtbaar)
    • 250
    Door Peter Paul J. Doodkorte 658 dagen geleden

     0/5 Sterren (0)

    Zallemenut nog een keertje overdoen
    • Uitdagen in plaats van verdoezelen omwille van het eigen gewin!

    Wij hebben thuis twee Beagles. Die hebben soms de onhebbelijke gewoonte om zich te wentelen in iets smerigs : stoelgang van andere dieren, een rotte vis, vuilnis , etc. Hiermee probeert zij niet hun eigen geur achter te laten maar net omgekeerd: de sterke geur maskeert hun eigen geur en vormt zo  een ideale camouflage tijdens hun jacht….

    Ik moest aan mijn in dode vis wentelende honden denken toen ik deze week (woensdag 11 februari 2015) Jinek staatssecretaris Van Rijn zag interviewen. De presentatrice begon haar uitzending met staatssecretaris Martin van Rijn.

    “Zullen we het over de zorg hebben? Of over uw moeder?”

    Het was eigenlijk geen vraag, maar een constatering. Want Jinek wilde maar één ding: rondwentelen in privé-aangelegenheden van de staatssecretaris. En niet eens met (relevant) nieuws, maar door oude koeien uit de put te trekken. Staatssecretaris Martin van Rijn (PvdA) ging in november 2014 (!)  aan tafel bij Pauw in op de ophef die is ontstaan na een interview van zijn vader en een buurman in het AD. Ik denk serieus dat Jinek serieus van plan was  Van Rijn in het nauw te drijven. Als Adele Bloemendaal ooit - in haar carnavalskraker “Zallemenut (nog een keertje overdoen - 1974) hoorde je het haar geil gillen:

    Zallemenut nog een keertje overdoen

    Want het was niet naar m'n zin

    Lanemenut nog een keertje overdoen

    En begin maar bij ’t begin

    Met een interviewstijl die gespeend was van elke vorm respect en menselijkheid bleef zij maar trekken. Van Rijn bleef een heer wat mij betreft. Terwijl hij menselijkerwijs alle reden had om uit zijn slof te schieten. Respect daarvoor.

    Later in de uitzending kwam ook de verfilming van het erotische boek “Fifty Shades of Grey” voorbij. Het boek zorgde voor veel onrust en rode oortjes. Maar Jinek, die haar orgasme al gehad, liet zich als een willoos slavinnetje overmeesteren door de – niet  minder misselijk makende - berman Maxim Hartman die het gevoel in zijn onderbuik (of wat daar onder hangt) graag verwart met echte mannelijkheid.

    Jinek en haar (geen) stijl staan – helaas – niet op zichzelf. In toenemende mate signaleer ik dat de berichtgeving over (bijvoorbeeld) de hervormingen binnen ons zorg- en sociale stelsel ‘ongenuanceerd' en 'tendentieus' is. Elk zichzelf respecterend (?) medium bericht er wel over. Niet onafhankelijk, maar als aanklager of rechter. De echte journalistieke kwaliteit en de relevantie ervan zijn echter (steeds vaker) ver te zoeken.

    De oorspronkelijke betekenis van ‘journalistiek’ is:  verslag doen van nieuws. Door het verzamelen, controleren, rapporteren en analyseren van gebeurtenissen. Door antwoord te geven op de vragen wie, wat, waar, wanneer, waarom en hoe (=de vijf W's + H). In essentie: de feiten zo neutraal en objectief mogelijk doorgeven,

    Neutraal en objectief lijken begrippen die bij de media het veld ruimen voor ‘kijkcijfers’. Dat is wellicht een explosieve observatie. Tegelijkertijd staven toenemende signalen over journalisten die hun onafhankelijkheid zijn verloren deze constatering. Steeds vaker duiken er berichten op over journalisten die bronnen verzinnen en verhalen brengen die niet kloppen. De Chinese journalist Chen Yongzhou, heeft bekend (4 februari 2015) dat hij verhalen heeft verzonnen. Net zoals een journalist van het landelijke dagblad Trouw is ontslagen (12 november 2014), omdat hij bronnen heeft verzonnen. Terwijl het Amerikaanse televisienetwerk CNN op heterdaad is betrapt bij het verspreiden van nepnieuws over Syrië en aanverwante onderwerpen (2012).

    Het nieuws wordt steeds vaker  in scène gezet. In een Hollywood-jasje gestoken. Wellicht niet met de opzet om het volk te misleiden – al is dat wel het effect – maar in ieder geval om ‘de ander’ te overtroeven.  Dat het volk niet genoeg, of niet de juiste informatie heeft om een oordeel te vellen – de journalistiek heeft namelijk de waarheid niet onthuld maar slechts een versie van de eigen waarheid gepresenteerd – wordt gemakshalve over het hoofd gezien.

    De nieuwsgaring in Nederland dreigt te verschrompelen. Vertoont verschijnselen van vaginale atrofie. Een lelijke omschrijving van het onderwerp. Dat is waar. Maar, omdat het echte nieuws nauwelijks nog een hoogtepunt lijkt te kunnen bereiken dringt het beeld van een slinkend geslachtsorgaan zich wel aan mij op. Gewoon, omdat het nieuws mij zo een oordeel opdringt, in plaats van ontlokt heb ik het steeds vaker het gevoel dat mijn eigen oordeel helemaal is of wordt afgepakt. Dat is misschien goed voor de kijkcijfers, maar naast een gemiste kans voor de ware journalistiek ondermijning van de rechtsstaat. Het is ronduit schokkend dat u en ik op basis van journalistieke tunnelvisie en misleidende artikelen worden verleidt tot ondermijning van vertrouwen in de rechts- en zorgstaat.

    ‘Journalistieke’  tunnelvisie is (helaas) geen uitzondering meer. In toenemende mate bevat de berichtgeving tendentieuze onjuistheden. Gewoon, omdat de waarheid van niet van belang is, maar de brenger ervan een punt wil maken. Of zichzelf een podium wil verschaffen. Dat het op basis van onjuiste informatie is, is niet relevant (meer)!

    Dat de pers zo nu en dan lijdt aan journalistieke dwaling, is vervelend. En tegelijkertijd de werkelijkheid. Dat het onder druk van commercie lijkt toe te nemen, is zorgelijk. Dat u en ik onze mening steeds vaker (moeten) baseren op die onjuiste berichtgeving is verwerpelijk. De overtreffende trap van dit alles is als presentatoren van programma’s die pretenderen het nieuws te duiden een actieve rol spelen in de totstandkoming van eenzijdige en onjuiste berichtgeving.

    Wat mij betreft is het droevig, zo niet desastreus gesteld met onze journalistiek. Niet door gebrek aan talent, of enthousiasme. Maar door de focus op kijkcijfers. Ik zit niet te wachten op bestuurders die in tranen uitbarsten op de nationale televisie. Ik zit te wachten op mensen met een sterk inhoudelijk verhaal. Jinek had en heeft – net als vele van haar collega’s – die opdracht: u en mij uitdagen in plaats van het verdoezelen van de feiten omwille van het eigen gewin!

    Reageren is alleen mogelijk voor aangemelde gebruikers