Pleio

Engels | Nederlands
ArchiKnowmads

ArchiKnowmads

(k)nowmadisch innoveren van de archieffunctie op weg naar 2020

 4.5/5 Sterren (2)

bijdrage ArchiKnowmads kvan congres

    André Plat Archief 2020
    Door André Plat Archief 2020 in de groep ArchiKnowmads 172 dagen geleden Reacties (9)

     0/5 Sterren (0)

    De aankondiging in het programma op het jubileumcongres KVAN 2016 is prikkelend. Als deelnemer van alleen de vrijdag ben ik zeer geboeid door het onderwerp en benieuwd hoe deze sessie is verlopen.

    Reacties

    Volgorde van reacties: Aantal: Automatisch laden:
      • Sylvia Bakker-Kempen
        Sylvia Bakker-Kempen 156 dagen geleden

        Beste Margreet, goed om jouw ervaring en reactie te lezen. Veel dank voor je volledige woorden waar wij goed van kunnen leren. En zoals Sigfried al schrijft; dank voor je steun! mvg Sylvia

        • Sigfried Janzing
          Sigfried Janzing 160 dagen geleden

          Hartelijk dank Margreet voor je goede en kritische bijdrage over onze presentatie op 16 juni en aanbevelingen voor vervolgstappen in het leerproces van Archiknowmads! En ook voor je aangeboden hulp tbv Brain en KVAN. Goed dat je aangesloten bent in de zwerm! 

          • Margreet Windhorst
            Margreet Windhorst 160 dagen geleden

            Ik wil ook graag reageren op de sessie. De opkomst was geweldig. Dat betekent dat jullie mensen nieuwsgierig hebben weten te maken. Dat is goed nieuws. Ik ben wel bang dat een deel van die goede uitgangspositie is verspeeld door het verloop van de bijeenkomst. Ik moet bekennen dat ik echt boos was over hoe er met Bernard en de zaal werd omgegaan. Dat jullie wat overvallen waren door de opkomst en niet direct goed konden schakelen naar een geschikte vorm om met zo'n grote groep in gesprek te komen snap ik. Dat jullie de mensen in de zaal vroegen om meer naar voren te komen was goed. Ik en velen met mij zijn ook naar voren gegaan en hebben op de voorste rijen plaatsgenomen omdat het geen zin had met 100 man rond de tekening te gaan staan. Anderen zijn inderdaad achterin de zaal blijven zitten. Voor iedereen die niet rond de tekening stond, was de discussie niet te volgen, ook voor de mensen op de voorste rijen. Toen Bernard daar zeer terecht en met volgens mij de beste bedoelingen op wees, werd hij daarvoor hartelijk bedankt en ging het gesprek op dezelfde manier door. Bernard naar voren halen was geen oplossing voor de rest van de zaal. Die zat erbij en keek ernaar. En kreeg en passant het verwijt dat ze niet moesten zeuren omdat ze waren blijven zitten. Dat vond ik onbeschoft. Het wekte een sfeer van geslotenheid die juist niet jullie bedoeling is maar voor de aanwezigen nu wel aan het project kleeft. Dat is doodzonde.

            Dat is allemaal water door de zee, fouten maken gebeurt en mag. Als je er maar wel van leert. Op dat vlak is er veel te doen om de schade te beperken die beeldvorming van het project hierdoor heeft opgelopen. Daarom roep ik jullie dringend op om ook buiten deze groep en zo open mogelijk te communiceren over wat je wil, over wat er mis gaat en wat je ervan leert, over het streven om zoveel mogelijk mensen te betrekken. Dat laatste moet dan ook daadwerkelijk invulling krijgen. Bijvoorbeeld door de link naar deze groep steeds prominent (dus vooraan en niet achteraan weggestopt) te vermelden in alles wat je naar buiten brengt en daarbij steeds te vermelden: wees welkom, kom erbij, we hebben je nodig! Ik kan en wil daar zelf ook bij helpen door op de websites van BRAIN en KVAN en in de volgende nieuwsbrief van beide verenigingen te wijzen op het project, op de openheid van de groep en de mogelijkheid voor een ieder om daarin te participeren. 

            • Sigfried Janzing
              Sigfried Janzing 170 dagen geleden

              Het is goed als een aantal deelnemers aan de sessie hun kijk op die sessie toevoegen. Ik zal een aantal deelnemers daarnaar vragen.

              Wat ik aan de waardevolle bijdragen van Daan en Sylvia wil toevoegen is dit: je kracht zoeken in de verassing is prima. Dat creëert effect. Dat effect was er en ik was daar tevreden mee. Het gevaar daarvan is wel dat dit bij deelnemers een gevoel kan oproepen "niet serieus" te worden genomen als je dat niet goed doet. Dat is geenszins de opzet, maar kan een ongewenst effect zijn. Dat was de 16de voor een deel van de deelnemers het geval en zo las ik Bernards opmerking: "jullie raken een deel van de mensen in de zaal kwijt". Daar was ik ontevreden mee en dat maakte me wat neerslachtig.

              Improvisatie vereist daarom parallel daaraan, en dat is een paradox, een betere voorbereiding. Je improvisatie beter voorbereiden als improvisatie. Gek hè? Met die paradox moeten we leren omgaan. In die paradox staat de mens centraal, niet het middel. De onmogelijkheid van de zaal, ook een middel, kan daarvoor geen uitvlucht zijn. Ik denk dat dat eerder de schoonheid van de tekening was. Die is inderdaad geweldig en dat leidt af. We kijken naar de tekening en vergeten de kijkers en de niet-kijkers. De niet-kijkers zijn vaak de boodschappers van een waardevolle les. Die les neem ik mij ter harte.

               

              • Daan Hertogs
                Daan Hertogs 170 dagen geleden

                Het was goed om de bijeenkomst te hebben. In ieder geval weten nu de – in het begin aanwezige – 60 mensen dat er een groep bestaat, en hebben de overige 350 KVAN-deelnemers in het programmaboekje kunnen lezen dat we bestaan. Maar toch…, reflecterend op de bijeenkomst.

                Onze eigen tekst, die door de sessievoorzitster werd aangehaald, is geen gelukkige. We zouden de wegbereiders zijn, die de sector meenemen. Dat klinkt pretentieus. In ieder geval zie ik mezelf en ons niet als wegbereider. Net als alle anderen in de sector zijn wij zoekende, alleen op een manier die we nog niet eerder geprobeerd hebben. Dat maakt het niet meer of minder waardevol dan wat anderen doen, alleen anders. Ik hoop dat we de term wegbereiders niet meer zullen gebruiken, totdat we weten dat we het ook echt zijn.

                Het voor velen aanwezigen breekpunt was het verzoek om naar voren te komen en te reflecteren op de tekening, die we tijdens onze groepsbijeenkomst in mei gemaakt hebben. Dat hij voor de aanwezigen op zijn kop lag is niet handig, maar ik wil een andere aspect uitwerken. Wat ik – tijdens onze lunchvoorbereiding – ook niet beseft heb, is dat voor de presentatie het middel leidend is geworden in plaats van het proces. Achteraf gezien denk ik, dat de opstelling in de zaal het onmogelijk maakte om de tekening de rol te geven, die we graag wilden: hij was niet op te hangen. We hadden beter kunnen besluiten af te zien van de tekening. In zoverre was de interventie van Bernard goud waard, omdat hij de vinger op een zere plek legde: door vast te houden aan het middel verloren we de aandacht van mensen, die wel in ons initiatief geïnteresseerd zijn (waren?). Misschien hadden we toen de zaak kunnen opengooien, de tekening de tekening laten, en met de zaal in gesprek kunnen gaan over verwachtingen en behoeften. Dat mensen vinden dat Bernard maar naar voren had moeten komen, is in mijn ogen geen verbinding maken.

                Dit bedenk ik twee dagen later en ik merk dat daardoor mijn onplezierige gevoel van de bijeenkomst aan het verdwijnen is. Hoewel we roepen dat fouten maken een essentieel onderdeel is van ons proces, gaat het (hopelijk?) nooit wennen om ze te maken; anders wordt een inspanning wel heel gemakkelijk. Maar toch, ik denk, dat ik weer wat geleerd heb.

                • Yvonne Welings
                  Yvonne Welings 170 dagen geleden

                  De trekker in het bestuur van BRAIN op dit gebied is Siegfried Janzing, neem gerust contact op.

                  • Sylvia Bakker-Kempen
                    Sylvia Bakker-Kempen 171 dagen geleden

                    Tijdens een managementconferentie op 5 oktober 2015 georganiseerd door het innovatieprogramma Archief2020 in de Internationale School voor wijsbegeerte in Leusden voelde ik mij gemotiveerd om samen met een aantal mensen in de vakgebieden informatiemanagement en -voorziening en betreffende en gerelateerd aan de in Nederlands geplaatste, gevormde en te vormen archieven, inclusief digitaal, aan de slag te gaan. 

                    Al jarenlang experimenteren we met pilots, proeftuinen en testomgevingen en schrijven we rapporten waarin we bevestigen wat er in ons vak gebeurd en wat de gewenste situatie zou moeten zijn. 

                    Het is goed dat we dat hebben gedaan en doen. Hiermee hebben we vastgelegd waarmee wij worstelen en hoe we vanuit een vakgebied aankijken naar ontwikkelingen in de maatschappij.

                    In die maatschappij gaan zijn de ontwikkelingen echter veel sneller. Hierdoor zijn we in de knoop gekomen in de processen in onze (archiefvormende) organisaties. Anders dan in het verleden hebben we te maken met leveranciers van software, architecten met kennis van de technologische mogelijkheden, informatiespecialisten die anders zijn opgeleid dat archivarissen, bestuurskundigen en organisatieadviseurs etc. 

                    Een aantal van deze verschillende 'vreemde vogels' hebben zich begin 2016 'verenigd'. We hebben gemerkt dat we met onze argumenten en standpunten goed kunnen bijdragen aan een effectief functionerende organisatie maar dat dit nog te weinig wordt gezien. 

                    Ook tijdens de managementconferentie in Leusden is naar voren gekomen dat we actiever met onze bestuurders, klanten, medewerkers en leidinggevenden kunnen meeDOEN.

                    Gesteund door het innovatieprogramma Archief2020 hebben 10 verenigde vreemde vogels die zich Archiknowmads noemen zich in laten begeleiden door de business school Knowmads in Amsterdam. 

                    Hier zijn we erachter gekomen dat we eerst zelf anders naar onszelf en anders naar ons vak moeten gaan kijken. Ook wij zullen eerst los moeten komen uit oude comfortzones.

                    Tijdens de Kvan-jubileumcongres op 16 juni in Haarlem hebben we gezien en laten zien hoe moeilijk dat is. Voor onze 20 minuten bijdrage aan de congressessie hebben we de tijdens onze trainingsdagen gemaakte tekening-visual van ca. 3,5x0,90 meter uitgerold op de vloer. Er was geen mogelijkheid om de tekening op te hangen. Een deel van de tekening hebben we getoond op een scherm voorin de zaal.

                    Er waren ca. 100 personen naar onze parallel-sessie gekomen. Ik heb hen uitgenodigd om naar voren in de zaal te komen en samen naar de op de grond uitgerolde visual te kijken. Een groot deel van de aanwezigen heeft dat gedaan en hebben aandachtig staan kijken. Aan een aantal mensen heb ik gevraagd wat zij op dat moment zagen. Daaruit zijn een paar korte interviews ontstaan. Tijdens de sessie heb ik aan de aanwezige ArchiKnowmads Sigfried, Paul, Harriet en Henk gevraagd wat hen aanspreekt in het project en hebben zij hun stukje emotie verhaal betreffende de visual verteld.  

                    Een aantal mensen zijn achterin de zaal blijven zitten. Een van hen was Bernard Mantel. Hij merkte op dat het voor de mensen achterin de zaal een heel onduidelijke en niet te volgen bijeenkomst was geworden. Ik wilde en wil hem daarin gelijk geven. Tegelijkertijd hoorde ik om mij heen dat het zijn eigen keuze was om achterin te blijven zitten en niet mee te doen.  

                    Zelf heb ik veel verbeterpunten ervaren. Ik had vooraf duidelijk kunnen zijn wat de bedoeling was van de bijeenkomst en het doel van Archiknowmads. Omdat dat voor ons allemaal ook nog niet zo duidelijk is, is dat lastig te vertellen. We hebben vooral geformuleerd waarin we vast zijn gelopen en dat we verschillende disciplines willen verbinden om SAMEN verder te komen. In de bijeenkomst is dat met een aantal mensen gelukt. Hierdoor heb ik het ervaren als een kans om te groeien! 

                    • Sylvia Bakker-Kempen
                      Sylvia Bakker-Kempen 171 dagen geleden

                       stoop_14-6-16_klein.jpg

                       

                       

                       

                       

                       

                      • Sylvia Bakker-Kempen
                        Sylvia Bakker-Kempen 171 dagen geleden

                         stoop_14-6-16_klein.jpg

                         

                         

                         

                         

                         

                      Reageren is alleen mogelijk voor aangemelde gebruikers