Pleio

Engels | Nederlands

Gerelateerde blogs

Mediation voor ambtenaren

Mediation voor ambtenaren

De Omgevingswet en overheidscommunicatie
Wie beschermt de zwakkeren bij de Omgevingswet?

Wie beschermt de zwakkeren bij de Omgevingswet?

Als er in Nederland iets gebouwd gaat worden...
Windmolens die niet draaien?

Windmolens die niet draaien?

Alleen door participatie uit de maatschappij...

Communicatiekloof

    Rogier Gerritzen
    • iedereen (publiek zichtbaar)
    • 21
    Door Rogier Gerritzen 219 dagen geleden

     0/5 Sterren (0)

    Communicatiekloof

    Op een congres over de inrichting van de openbare ruimte in Nederland spraken we de eindverantwoordelijke ambtenaar van een middelgrote Nederlandse gemeente. Hij gaf aan dat participatie in zijn ogen een overschatte tendens was, die alleen maar leidde tot meer werk voor de ambtenaren van zijn gemeente. Drie procent van de mensen in zijn gemeente waren verantwoordelijk voor meer dan 90% van de vragen (en aangedragen oplossingen). In zijn ogen een slechte zaak. Liever had hij dat de gemeente de zaken regelde zoals altijd en dat de burger zich er niet teveel mee bemoeide. Hij schetste daarmee eigenlijk in één zin het probleem waar veel participatieprojecten mee kampen: de kloof tussen overheid en burger blijft vaak onnoemelijk groot.

    Deze kloof ontstaat omdat burgers een andere taal spreken dan ambtenaren. Verder is er vaak onvoldoende informatie beschikbaar voor burgers om hun input en feedback op te baseren. Dat leidt dan weer tot onrealistische verwachtingen vanuit de maatschappij en onbegrip bij de ambtenaren die al deze verzoeken en ideeën moet opvolgen en uitwerken.

    De komende Omgevingswet gaat er in theorie voor zorgen dat bovengenoemde problemen komen te verdwijnen. Immers, de informatievoorziening voor de burger komt op hetzelfde niveau te staan als die van de overheid middels het Digitaal Stelsel Omgevingswet (DSO), voorheen bekend onder de naam Laan van de Leefomgeving. Dit stelsel moet burgers in staat stellen om over dezelfde bronnen en informatie te beschikken als de overheid. Verder schept de Omgevingswet een dwingend kader, waarin participatie vanuit de maatschappij richting de overheid wordt aangemoedigd (en wellicht afgedwongen). Dat betekent dat het negeren van stakeholders door de overheid er niet langer bij is.

    Wat de Omgevingswet echter niet regelt, en ook niet kan regelen, is dat de communicatieverschillen tussen overheid en burger worden opgelost. Daarnaast zullen stakeholders uit de maatschappij maar moeilijk kunnen accepteren dat de overheid als initiator van veel plannen ook de rol op zich neemt als coördinator en communicator van het bijbehorende proces. Kort gesteld: het wantrouwen vanuit de maatschappij is in veel gevallen groot en dat zal door de Omgevingswet niet zomaar veranderen.

    De oplossing hiervoor kan zijn het inhuren van externe Omgevingsregisseurs, die met een neutrale bril naar de materie kijken en tegelijkertijd in staat zijn om alle betrokken stakeholders daadwerkelijk met elkaar te verbinden. Op die manier voorkomt de overheid dat projecten stuklopen op protest en weerstand uit de maatschappij en kan worden gezocht naar de best mogelijke oplossing voor alle partijen.

    http://www.civias.nl/2016/10/17/communicatiekloof/

     

     

    Reageren is alleen mogelijk voor aangemelde gebruikers