Pleio

Engels | Nederlands

Eerlijke communicatie ook bij moeilijke dossiers?

    Rogier Gerritzen
    Door Rogier Gerritzen 21 dagen geleden Reacties (1)

     0/5 Sterren (0)

    Eerlijke communicatie ook bij moeilijke dossiers?

    Het succes van ‘moeilijke’ projecten in de openbare ruimte staat of valt met het creëren van draagvlak in de omgeving. De aanleg van een windmolenpark is een voorbeeld van een dergelijk gevoelig project. Omwonenden voelen zich vaak onvoldoende meegenomen in de besluitvorming en tevens onvoldoende gehoord als zij hun klachten over overlast uiten.

    Het verkrijgen van acceptatie voor dit soort projecten start met het oprecht en open luisteren naar de feedback van alle relevante stakeholders en hier vervolgens ook iets mee doen. Of omgekeerd, het negeren van stakeholders en het bagatelliseren van hun mening leidt vrijwel altijd tot protest en dus tot vertraging van het project. Geen acceptatie vanuit de omgeving, slechte pers, hier zit werkelijk niemand op te wachten.

    Het Energieakkoord voorziet in de grootschalige bouw van windmolens als middel om de doelstellingen te behalen. Gezien in dat licht is het niet echt handig dat voorzitter Ed Nijpels van de Commissie Borging Energieakkoord recent op de vingers is getikt door de Ombudsman vanwege het meermaals verstrekken van foutieve informatie over de gevolgen van windmolens voor omwonenden. Het ging hierbij om het bewust goedpraten van negatieve effecten als geluidsoverlast en zichtschade. Volgens Ombudsman Renier van Zutphen is Nijpels “niet behoorlijk” omgegaan met klachten uit de maatschappij. Tevens plaatst de Ombudsman nadrukkelijk vragen bij de vergoelijkende teksten op de website van SER over de negatieve gevolgen van windmolens. De SER reageerde op het bericht door de bevindingen van de Ombudsman verder te bagatelliseren: “De klacht dat wij windenergie vooropgezet positief bejegenen, bevreemdt ons. De conclusies zijn niet zwart-wit”.

    Dit zal alle burgers die te maken hebben of krijgen met windmolens in hun omgeving aan het denken zetten. Als de overheid, die verantwoordelijk is voor de plannen, de negatieve gevolgen daarvan probeert onder het tapijt te schuiven, hoe betrouwbaar is die overheid dan eigenlijk? En hoeveel zin heeft het in dat geval nog om op basis van een positieve grondhouding als participant een project tegemoet te treden? De overheid schept met het verstrekken van onbetrouwbare informatie alle condities voor weerstand uit de maatschappij.

    Als we oprecht geloven in de weg die met de komst van de Omgevingswet is ingeslagen dan zal er in de toekomst echt op een andere wijze gecommuniceerd moeten worden. Willen we participanten uit de maatschappij betrekken bij de inrichting van de openbare ruimte? Dan dient de overheid allereerst een betrouwbare gesprekspartner te worden. Zolang dat niet gebeurt zal het idee breed in de maatschappij blijven bestaan dat de overheid voor de vorm wel om participatie vraagt maar het in de praktijk toch liever allemaal zelf regelt.

    www.civias.nl

    Reacties

    Volgorde van reacties: Aantal: Automatisch laden:
      • Hans Spruit, wijkraad Sinnevelt
        Hans Spruit, wijkraad Sinnevelt 16 dagen geleden

        Duidelijk verhaal, Rogier. Niemand zit te wachten op onnodige weerstand. Oprecht en open luisteren is een belangrijke factor.

        Geldt voor moeilijke dossiers, ook voor de implementatie en gebruik van Pleio, in mijn situatie voor bewonersparticipatie. Ik maak sinds enkele weken als lid van de wijkraad van Sinnevelt (Haarlem) gebruik van Pleio en merk dat er weerstand op borrelt. We worden 'gedwongen' om van Pleio gebruik te maken (de frequentie van reguliere vergaderingen met de gemeente is verlaagd, agendapunten moeten ingebracht worden via Pleio) maar niemand lijkt verantwoordelijkheid te nemen voor de inhoud/ kwaliteit van de discussies. Veel discussies die lang open staan, waar niets gebeurt. Belangrijke vragen waar niemand op in gaat.

        Ik wil graag bijdragen, mijn kennis en ervaring ter beschikking stellen, meedenken, investeren. Maar dat moet dan wel iets opleveren; mijn tijd is beperkt en er zijn veel andere leuke dingen te doen. Oordeel ik te snel, te hoge verwachtingen?

        Daar heb ik nu een 'community' voor, met ervaren gebruikers. Afgelopen week in de groep Noord023 een discussie gestart met de vraag 'Functioneert Pleio voor bewonersparticipatie? Wat werkt er wel, wat niet. Wat is er nodig om Pleio en deelnemers goed te laten functioneren? Ik ben benieuwd naar de reacties, geeft ook gelijk een beeld van de betrokkenheid en levendigheid van deze community. En zoals je het zegt 'of die overheid, wel om participatie vraagt maar het in de praktijk toch liever allemaal zelf regelt'.

         

      Reageren is alleen mogelijk voor aangemelde gebruikers