Pleio

Engels | Nederlands

Evalueren

    Ingrid Klunne
    • iedereen (publiek zichtbaar)
    • 31
    Door Ingrid Klunne 2028 dagen geleden

     0/5 Sterren (0)

    De tweede bijeenkomst van de groep, in Thailand. Nee, geen snoepreisje naar het buitenland, gewoon een vergaderkamer in Nederland. Wandvullende afbeelding van een Thaise buitenkeuken: mand vol spicy kip, wok met bruisend hete olie. Verse espresso binnen handbereik.

    Deze keer gaan we dieper op de materie in: wat bedoelen we precies met een ICT project, wat verstaan we onder evalueren.

    Terug naar de essentie. Evalu’eren volgens Kramers pocketwoordenboek  “1 schatten, begroten; 2 nog eens bekijken”. Evaluatie gaat over het naderhand nog eens bekijken wat de waarde was van een handeling, regeling e.d. Even stilstaan en terugkijken om de waarde te bepalen, om de bepaalde waarde daarna opnieuw te kunnen inzetten in de toekomst.

    Een project is “1 ontwerp; plan; 2 gezamenlijk uit te voeren werk of studieobject” Klinkt als eindig, een lineaire activiteit met een begin en eind. Tijdens en aan het eind kijk je terug op het plan of ontwerp en bepaal je de waarde van datgene wat is gedaan. Aan het begin bepaal je wat je nodig hebt om het ontwerp of plan te kunnen uitvoeren en hergebruik je de waarde die eerdere projecten hebben opgeleverd.

    Toch?

    En dat blijkt dus niet zo vanzelfsprekend in onze westerse cultuur. In de westerse cultuur ervaren we evalueren vaak als iets negatiefs: wat ging er mis, hoe kwam dat en hoe kunnen we dat verbeteren. De brede blik op het project als geheel verandert al snel in een focus op negatieve ervaringen. De pedagogiek is inmiddels verder ontwikkeld en legt steeds meer nadruk op het versterken van kwaliteiten door positieve ervaringen. De essentie van evalueren is dus het bepalen van waarde, niet alleen het bepalen van verbeterpunten.

    Als we nu eens onze traditionele westerse bril afzetten en door die van de Almayra Indianen kijken:

    “In hun tijdsbeeld loopt een scherpe scheidslijn tussen de ongeziene toekomst en het zichtbare heden en verleden. Daarom situeren Aymara verleden en toekomst respectievelijk in de zichtbare ruimte vóór en in de onzichtbare ruimte achter hen.”[1]

    Even heroriënteren. Evalueren is stilstaan en vóóruitkijken dus. Zo beschouwd is dat wat we doen in een project niet eindig maar cyclisch. Achteraf kijken we terug op wat we in een project hebben geleerd. Een project als stukje van een oneindige leercyclus. Een leven lang leren. Van jong tot oud, van postbezorger tot directeur. Van 1e jaars student tot hoogleraar of, zoals Rik Maes zichzelf noemt, hoogleerling.

    Een eva schijnt trouwens ook een schortje te zijn.

    Zo, terug in de Thaise keuken.

     

     


    [1] “Aymara’s hebben uniek tijdsbesef” www.nrc.nl 06-03-2012 artikel van Dirk Vlasblom d.d. 22-06-2006, met dank aan Kenniscafé Metaforen, lectoraat Intellectual Capital, InHolland,Daan Andriessen

    Reageren is alleen mogelijk voor aangemelde gebruikers