Pleio

Engels | Nederlands

Impuls is een houding

    Quinten van de Rhoer
    • iedereen (publiek zichtbaar)
    • 187
    Door Quinten van de Rhoer 2112 dagen geleden Reacties (2)

     0/5 Sterren (0)

    Wat is er buiten jouzelf of mijzelf? Er is natuurlijk van alles gaande buiten mij. Ik bedoel met de vraag, wat is er buiten mijzelf, niet dat er niets gebeurt buiten mij. Maar het krijgt pas betekenis als ik het zie of ermee in aanraking kom. Bijvoorbeeld een bijeenkomst over de taakstelling. De hoogste baas ontmoet je niet elke dag, maar nu wel. En ineens zie ik die man, hoor hem, merk ik hoe hij is. Daarmee krijgt hij veel meer betekenis. Ik heb hem zelf dingen horen zeggen. De baas is niet veranderd, de taakstelling is nog net zo. En toch heb ik een ander beeld gekregen. Eigenlijk heb ik een ander beeld gegeven. De één vond de ontspannen sfeer en de openheid opvallend, een ander vond dat vanzelfsprekend. Je toetst aan je ervaringen, je innerlijk opgeslagen beelden, bewust of onbewust. En daar maak je een nieuw beeld van. Ik maak dat beeld, ik geef er betekenis aan.

    Dus wat er buiten me gebeurt is niet het enige belangrijke, maar van groot belang is wat ik er van maak. Ik lees over Mandela, die jaren in de gevangenis zit. Die werkelijkheid is er gewoon. Die verandert hij niet. Hij heeft wel gekozen hoe hij er mee om wil gaan. Soms trots en dwars, maar steeds vaker met een beeld voor ogen dat die ander ook een gewoon mens is. En daardoor was hij in staat uiteindelijk op te treden als verzoener tussen zijn beulen en zijn eigen mensen. Zijn pijn bepaalde zijn beslissingen niet, daar kon hij boven staan. Het is de houding die je kiest, daar ben je altijd vrij in.

    Vrijheid is altijd beperkt. Nu moeten we in de dienst met minder mensen werken én we moeten anders werken. Dat kan ik als een gevangenis zien, waarin ik het heel slecht heb. Klagen is dan logisch. Kijk eens wat een zooitje ze er van gemaakt hebben! Klagen is ook lekker. Dat moet je soms doen. En daarna je houding bepalen. Ga ik hier iets aan doen, kan ik hier iets mee doen, accepteer ik het of ga ik weg. Maar stop met klagen. Je wordt zelf negatief en je omgeving ook.

    Oude medewerkers bijvoorbeeld. Daar behoor ik ook toe. Ze zijn niet zo gemakkelijk aan nieuwe manieren van werken te krijgen als jonge, nieuwe medewerkers. En we hebben veel ouderen. Dus: jammer voor de leidinggevenden dat het niet zo makkelijk gaat als met jongeren. Door daar steeds over te praten krijg ik het gevoel dat ik niet meer zo welkom ben. Gaan 'jullie' ons ontslaan of iets aanbieden om dan maar van ons af te zijn? Ik heb liever een leidinggevende die met me overlegt hoe ik ga bijdragen om het werk slimmer en beter te doen. Een dialoog met collega medewerkers. Hoe gaan wij dat doen. Bouwen aan iets nieuws vind ik nog steeds leuk! En als ik geen kans zie nog zin aan mijn werk te geven, als ik dus niet voor een houding kies om iets in deze situatie te doen, dan heb ik geen bijdrage meer te leveren en moet ik gaan.

    Als medewerker kan ik wachten op die leidinggevende tot hij met mij in gesprek gaat, maar ik raad iedereen aan niet te wachten. Het is je eigen leven waar je het over hebt. Al is het nog maar een paar jaar tot je pensioen, die kunnen maar beter de moeite waard zijn. Dat zet me aan het denken over wat ik daar in wil, wat ik kan en wat bijdraagt aan deze dienst. Met klagen gebeurt er niks. Dat is wel makkelijker gezegd dan gedaan. Maar het wordt niet meer als vroeger, de bezuinigingen verdwijnen niet, dus zorg voor jezelf. Goed beschouwd is er niets anders dan jijzelf / ikzelf.

    Impuls is een houding. Geef jezelf een impuls. Ontmoet anderen die er ook voor kiezen er iets van te maken. Ook al weet je nog niet hoe. Op 8 juni organiseert Impuls een conferentie over dit thema.Externe organisaties vertellen hoe zij omgaan met zin hebben en houden. Externe deskundigen vertellen hoe het zit om je eigen baas te zijn binnen de organisatie. Onze hoogste baas is daar ook en wil graag met je in gesprek. Als je in deze zin voor jezelf gaat, help je daar de hele organisatie mee. Laten we elkaar daar treffen en er over doorpraten. Ik ben benieuwd wat voor beelden en ideeën jij hebt.

    Quinten van de Rhoer
    Projectmanager Impuls

    Reacties

    Volgorde van reacties: Aantal: Automatisch laden:
      • Wim W. Kruit
        Wim W. Kruit 1824 dagen geleden

        Beste Quinten,

        Ik begrijp dat de gesprekken over de oudere medewerkers hebben geleid tot een moment van bezinning.

        In je blog vind ik je wel erg Ik-gericht. Aan de andere kant is dat helaas binnen onze organisatie zo ingeburgerd. Vooral de lager ingeschaalden verwijten vaak de hoger ingeschaalden dat ze helaas alleen hun eigen belang behartigen. Ik heb ook niet de illusie dat dat ooit zal veranderen. De volgende zin uit je blog vind ik wel treffend;

        Al is het nog maar een paar jaar tot je pensioen, die kunnen maar beter de moeite waard zijn. Dat zet me aan het denken over wat ik daar in wil, wat ik kan en wat bijdraagt aan deze dienst.

        Gelukkig moet ik nog wat langer werken en ik ben er van overtuigd, dat wat een mens ook doet, het kan maar beter de moeite waard zijn! Wacht niet tot je pensioendatum of een andere "houdbaarheidsdatum".

        Prettig weekend,

        groetje van Wim

        • Teun Griffioen
          Teun Griffioen 2106 dagen geleden

          Dit is mij uit hart gegrepen, Quinten.

          8 juni is wel een moeilijke datum, maar ik ga proberen daar bij te zijn en bij te dragen.

        Reageren is alleen mogelijk voor aangemelde gebruikers